Gülşen Gümüşay

Değerli okurumuz Gülşen Gümüşay, şiirini gönderdi. Teşekkür ediyoruz.
Siz de yazılarınızı, fotoğraflarınızı ve dileklerinizi info@lafziyorum.com adresine gönderebilirsiniz.

Ve toprak anlamıyordu insanoğlunu...
Ben Üzerimde binlerce çiçeği, böceği barındırırken,
İnsanoğlu neden dünyada kendi türünü barındırmıyordu...
Ve güneş de şaşırıyordu insanoğluna...
Ben batıdan doğuya her noktayı aydınlatırken, 
İnsanoğlu neden aydınlıklar karanlığa gömülsün istiyordu?
Ve buna gökyüzü de eklendi. 
Gökyüzü de anlam veremedi bu anlamsız düşmanlığa
O tüm insanlara sahiplik ederken,
İnsanoğluna eşsiz manzaralar sunarken, 
İnsanoğlu neden birbirinin manzarasını mahvediyordu? 
Ve cevapladı insan:
Nedeni kindi, nefretti... Kısaca insanin bahane ettiği insani duygularıydı.
Aslında; 
Bu, dünyada gözleri görürken görememekti.
Kulakları duyarken, vicdanına kulak tıkamaktı.
Ve tabii ki insan kirlenmişti, kirlettiği dünya gibi.     
         ~Gülşen Gümüşay~