Sabah 6.30 Şiirleri

BİR EŞİTSİZLİK HALİ
Saat 06.30
Şehrin gözleri kapalı.
Ölüm eşittir eşitlikse
Yarı eşitlik halinde dünya.
İnsanın pisliğini temizleyen çöpçülerle
pisliğin sebebi olan milyonerler yarı eşit o halde.
Bunu kabul etmiyorum;
bu eşitliği bozmalıyım çöpçülerin lehine.
O zaman yönetenlerle yönetilenler de yarı eşit. 
Ne duruyoruz! 
Gidip hak istemeliyiz özgürlüğe dair.
Şairlerle ben yarı eşit haldeyim o zaman.
Düpedüz eşitsizlik bu, 
haksızlık.
Zarifoğlu şair ise ben olamam
yarı eşit hiç olamam.
Tutmadı bu denklem
Çok ütopik geldi bu dünyaya.
HER YERDE ÖLÜMLER
Ülkemde ölümler,
Gizli ölümler.
Apaçık meydanda ölümler.
Ölümler,ölümler
Ve ölümler.
Korkuyor ülkem,
Her gün dayak yiyor,
Taciz ediliyor ülkem.
Açlıktan intihar ediyor,
Ölüme bırakılıyor ülkem.
İntihar ederken ülkem
Susamam ben.
Çünkü yakışmıyor ölüm
BİLİNÇLİ YALNIZLIK HALİ
Bilinçli yalnızlık,
bir insana Tanrı’nın en büyük hediyesidir.
Dergilerle, gazete küpürleri ve kitaplarla
Ve şiirle günler geçirmek.
Gerçeklikten koparak
Gerçekliğin ortasına düşmek.
Duvarı seyretmek,
Düşünmeden düşlemek.
Denizin kenarında
hissizleşmek duygulara.
İşte bu,
Tanrı’nın en büyülü hediyesi